مقصر کیست؟
به گزارش خبرگزاری فارس از کرمانشاه، با این اوصاف اما خیلی غصه نخورید این حال و روز معلق انگار به هیچ کس بر نمیخورد نه شورا تصمیم منطقی میگیرد و نه مسئولان ارشد استان فکری به حال این اوضاع میکنند.
شاید آن روزها که آرش رضایی به عنوان طیف اکثریت شورا معرفی شد هیچ یک از این پنج نفر فکر نمیکردند عاقبت این انتخاب بینتیجه بماند و همین باور سخت است که آنها را به مبارزه برای تایید صلاحیت سوق داده است.
هر چند در سلامت و سابقه رضایی شکی نیست اما امروز نتیجه شورا هر چه که بوده از غربال وزارت کشور بیرون نیامده و بنا به هر دلیلی گفته میشود وی رد صلاحیت شده است.
البته شائبه رد صلاحیت رضایی چند ماه پیش از سوی موسوی اجاق رئیس شورای شهر کرمانشاه مطرح شده بود اما در همان زمان مسئولان استانداری و فرمانداری تعلل در انتخاب رضایی به عنوان شهردار را امری عادی و روتین اعلام کردند.
به هر حال آنچه که مشاهده میشود آن است که اجاق، غلامی، رضایی و دیگر همراهانشان در انتخاب شهردار موفق نبودهاند و اعتراضات مکرر آنها نسبت به رد صلاحیت شهردار انتخابیشان تا به امروز راه به جایی نبرده است.
این در شرایطی است که قامت پرویزی نماینده طیف اقلیت شورا در این زمینه سکوت کرده و اعلام داشته که مجموعه چهار نفری آنها درصدد معرفی نماینده دیگری به عنوان شهردار است.
حال سوال آن است که در این شرایط چه باید کرد و پست شهردار که سه ماه است با سرپرستی رحیمی اداره میشود قرار است به چه کسی برسد.
طیف اکثریت شورا هنوز ساز مخالف میزند و به عقیدهاش انتخاب رضایی صحیح بوده و وی که سابقه درخشانی در پرونده خود به عنوان مدیریت خدمات شهری، عضویت در شورا و ... دارد باید از سوی مسئولان تایید صلاحیت شود؛ با این حال وزارت کشور نیز تا به امروز در موضع خود تاکید کرده و بنا ندارد تصمیمش را تغییر دهد.
در این شرایط فقط شهر مظلوم کرمانشاه است که مهر تعطیلی بر پروژههایش میخورد تا بیش از این از دیگر شهرها عقب بماند و پیمانکارانی که سرگردان و معلق موضوع انتخاب شهردار را پیگیری میکنند تا شاید هر چه زودتر از این بلاتکلیفی خلاص شوند.
حال باید پرسید چه کسی باید تاوان این نوع رفتار اعضای شورا را پس دهد.
افرادی که به واقع نماینده مردم این شهرند و یدک کشیدن این عنوان آنها را موظف میکند تا نسبت به وضعیت شهر و انتخاب هر چه سریعتر گزینه جدید مصممتر باشند.
در این میان مقصر هر که هست دودش به چشم مردمی میرود که هنوز از رنج پسزدگی دلخورند و دلخورتر آنکه نمایندگانشان به جای مصلحتاندیشی به اقداماتی دلخوش کردهاند که کلاف سردرگم شهر و شهرداری را پیچیدهتر از قبل میکند و بعد نتیجه آن میشود که ما هنوز پس از گذشت سه ماه شهردار نداریم، بودجه نداریم، اعتبار نداریم و خیلی چیزهای دیگر که در این مقال نمیگنجد.